Informator dla osób niepełnosprawnych

 

 

 

   

 

Podstawowe uprawnienia i ulgi dla osób niepełnosprawnych
 

Stan prawny na dzień 1 czerwca 2006


Opracowanie tekstu: Renata Niecikowska (Stowarzyszenie Klon/Jawor)
aktualizacja wydania X: Rafał Kowalski (Stowarzyszenie Klon/Jawor)

 

Podstawy prawne:
- ustawa z dn. 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz. U. z 2002 r., Nr 175, poz. 1440 z późn. zm.),
- ustawa z dn. 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 87 z późn. zm.),
- uchwała Nr XLIII/1040/2004 Rady m. st. Warszawy z dn. 16 grudnia 2004 r. w sprawie ustalenia ulg za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w m. st. Warszawie (Dz. Urzędowy Woj. Mazowieckiego z 2004 r., Nr 320, poz. 10549 z późn. zm.),
- ustawa z dn. 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 z późn. zm.),
- uchwała Nr XX/349/2003 Rady m. st. Warszawy z dn. 25 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia stref płatnego parkowania (...) (Dz. Urzędowy Woj. Mazowieckiego z 2003 r., Nr 298, poz. 7866),
- ustawa z dn. 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2003 r., Nr 130, poz. 1188 z późn. zm.),
- ustawa z dn. 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r., Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.),
- ustawa z dn. 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2005 r., Nr 85, poz. 728 z późn. zm.),
- rozporządzenie Rady Ministrów z dn. 16 października 1997 r. w sprawie określenia grup osób, którym przysługuje ulga w opłacie lub zwolnienie z opłaty za wstęp do muzeów państwowych (Dz. U. z 1997 r., Nr 130, poz. 854 z późn. zm.),
- ustawa z dn. 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 z późn. zm.),
- ustawa z dn. 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 z późn. zm.),
- uchwała Sejmu RP z dn. 1 sierpnia 1997 r. Karta Praw Osób Niepełnosprawnych (M. P. z 1997 r., Nr 50, poz. 475).

W związku z obowiązującą regulacją dotyczącą orzecznictwa o niepełnosprawności, należy pamiętać, że:
- orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji, a także orzeczenie zaliczające do I grupy inwalidów należy traktować na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
- orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy, a także orzeczenie zaliczające do II grupy inwalidów należy traktować na równi z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności,
- orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy oraz orzeczenie o celowości przekwalifikowania zawodowego, a także orzeczenie zaliczające do III grupy inwalidów należy traktować na równi z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności.
Powyższe zrównanie orzeczeń ma zastosowanie dla przedstawionych w opracowaniu ulg i uprawnień.

 

Źródło: www.ipon.pl

 

 

 

 

Ulgi w PKS i PKP

(Dz. U. z 2002 r., Nr 175, poz. 1440 z późn. zm.)

Wszystkie ulgi obowiązują tylko w 2 klasie pociągów, tylko w określonych kategoriach pociągów oraz na podstawie określonych rodzajów biletów (szczegóły te zawarte są poniżej, w opisach uprawnień wyróżnionych grup). Ulgi nie dotyczą przejazdów pociągami EuroCity i InterCity w komunikacji międzynarodowej oraz przejazdów w komunikacji autobusowej ekspresowej. Osoby uprawnione do ulgowych przejazdów w klasie 2 - na podstawie biletów jednorazowych - korzystające z przejazdu w klasie 1 zobowiązane są uiścić dopłatę w wysokości różnicy między ceną biletu w klasie 1, a ceną biletu w klasie 2 (chodzi o ceny biletów bez ulg). Korzystając z ulgi 100% należy zgłosić się do kasy biletowej po bezpłatny bilet.>> Renciści i emeryci mają prawo do:- dwóch jednorazowych przejazdów w ciągu roku kalendarzowego z ulgą 37% w 2 klasie pociągów osobowych, pospiesznych i ekspresowych, na podstawie zaświadczenia wydanego przez:- terenowe jednostki Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów,- regionalne komisje emerytów i rencistów NSZZ Solidarność,- Niezależny Krajowy Związek Zawodowy w Polsce „Solidarność Weteranów Pracy”,- Zarząd Główny i oddziały terenowe Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów „Solidarność - 80”,- wojewódzkie i regionalne rady weteranów pracy Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych,- Niezależny Związek Przyszłych i Obecnych Emerytów i Rencistów „Weterani Pracy”,- oddziały wojewódzkie Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów Resortu Spraw Wewnętrznych,- zarządy i koła Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego,- okręgowe sekcje emerytów i rencistów Związku Nauczycielstwa Polskiego,- Związek Zawodowy Pracowników Najwyższej Izby Kontroli,- Komisję Krajową i zarządy regionów Chrześcijańskiego Związku Zawodowego „Solidarność” im. Księdza Jerzego Popiełuszki,- zarządy wojewódzkie Związku Emerytów i Rencistów Pożarnictwa Rzeczypospolitej Polskiej,- oddziały wojewódzkie Związku Żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego,- terenowe jednostki Krajowego Związku Emerytów i Rencistów Służby Więziennej. Powyższe zaświadczenia ważne są z dowodem osobistym lub innym dokumentem potwierdzającym tożsamość osoby uprawnionej. UWAGA: Należy pamiętać, że przejazd "tam" i "z powrotem" jest traktowany jako dwa oddzielne przejazdy, nawet jeśli opłata za te dwa przejazdy potwierdzona jest na jednym bilecie. Emeryci i renciści nie mają żadnych zniżek w autobusach PKS.>> Osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności (niezdolne do samodzielnej egzystencji, inwalidzi I grupy) mają prawo do:- 49% ulgi w pociągach osobowych i autobusach PKS w komunikacji zwykłej, na podstawie biletów jednorazowych,- 37% ulgi w pozostałych pociągach PKP i autobusach PKS, również na podstawie biletów jednorazowych. Do ulgi uprawnia jeden z dokumentów:- wypis z treści orzeczenia komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia, stwierdzający zaliczenie do I grupy inwalidów,- wypis z treści orzeczenia: wojskowej komisji lekarskiej, komisji lekarskiej podległej Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji albo Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefowi Agencji Wywiadu, stwierdzający zaliczenie do I grupy inwalidztwa,- wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika lub komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, stwierdzający całkowitą niezdolność do pracy i niezdolność do samodzielnej egzystencji albo niezdolność do samodzielnej egzystencji,- wypis z treści orzeczenia lekarza rzeczoznawcy Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego lub komisji lekarskiej KRUS, stwierdzający niezdolność do samodzielnej egzystencji,- zaświadczenie ZUS lub KRUS, stwierdzające zaliczenie wyrokiem sądu do I grupy inwalidów bądź uznanie niezdolności do samodzielnej egzystencji,- legitymacja emeryta - rencisty wojskowego z wpisem o zaliczeniu do I grupy inwalidztwa,- legitymacja emeryta - rencisty policyjnego wydana przez właściwy organ emerytalno-rentowy podległy Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji lub Ministrowi Sprawiedliwości, z wpisem o zaliczeniu do I grupy inwalidztwa,- legitymacja osoby niepełnosprawnej, stwierdzająca znaczny stopień niepełnosprawności, wystawiona przez uprawniony organ. Wszystkie powyższe dokumenty, z wyjątkiem legitymacji emeryta – rencisty wojskowego, oraz legitymacji osoby niepełnosprawnej, okazuje się razem z dowodem osobistym lub innym dokumentem potwierdzającym tożsamość osoby uprawnionej.>> Osoby niewidome, nie będące osobami o znacznym stopniu niepełnosprawności (niezdolnymi do samodzielnej egzystencji, inwalidami I grupy), mają prawo do:- 37% ulgi w 2 klasie pociągów PKP oraz w autobusach PKS, na podstawie biletów jednorazowych lub miesięcznych imiennych. Do ulgi uprawnia jeden z dokumentów (wymienionych powyżej, przy okazji omawiania uprawnień osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności) stwierdzających inwalidztwo, niezdolność do pracy albo niepełnosprawność z powodu stanu narządu wzroku.>> Opiekun lub przewodnik towarzyszący w podróży:- osobie o znacznym stopniu niepełnosprawności (niezdolnej do samodzielnej egzystencji, inwalidzie I grupy), lub- osobie niewidomej, na podstawie jednego z dokumentów podopiecznego oraz biletów jednorazowych, ma prawo do 95% ulgi w pociągach PKP i autobusach PKS. Opiekun lub przewodnik, wg ustawy, musi być osobą pełnoletnią. Przewodnikiem osoby niewidomej może być też osoba, która ukończyła 13 lat, albo pies - przewodnik (wtedy również za psa ponosimy ulgową opłatę).>> Dzieci i młodzież niepełnosprawna oraz ich rodzice lub opiekunowie (chodzi o jedno z rodziców oraz o jednego opiekuna) mają prawo do:- 78% ulgi w pociągach PKP i autobusach PKS na trasie z miejsca zamieszkania lub miejsca pobytu do: przedszkola, szkoły, szkoły wyższej, placówki opiekuńczo-wychowawczej, placówki oświatowo-wychowawczej, specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego, specjalnego ośrodka wychowawczego, ośrodka umożliwiającego dzieciom i młodzieży spełnianie obowiązku szkolnego i obowiązku nauki, ośrodka rehabilitacyjno-wychowawczego, domu pomocy społecznej, ośrodka wsparcia, zakładu opieki zdrowotnej, poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, a także na turnus rehabilitacyjny - i z powrotem (dzieci na podstawie biletów jednorazowych lub miesięcznych imiennych, rodzice lub opiekunowie - biletów jednorazowych). Korzystający z ulgowych przejazdów są zobowiązani posiadać odpowiedni dokument potwierdzający niepełnosprawność:1) dla dzieci i młodzieży uczęszczającej do przedszkola, szkoły, szkoły wyższej albo ośrodka lub innej placówki o charakterze oświatowym jest to:- legitymacja przedszkolna dla dzieci niepełnosprawnych,- legitymacja szkolna dla uczniów niepełnosprawnych,- legitymacja szkolna albo studencka wraz z jednym z dokumentów wymienionych poniżej - w punkcie 2.2) dla dzieci i młodzieży nie uczęszczającej do szkoły (innych placówek z punktu 1):- wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika lub komisji lekarskiej ZUS, stwierdzającego niezdolność do samodzielnej egzystencji, całkowitą albo częściową niezdolność do pracy,- wypis z treści orzeczenia komisji lekarskiej ds. inwalidztwa i zatrudnienia, stwierdzającego zaliczenie do jednej z grup inwalidzkich,- legitymacja dokumentująca niepełnosprawność, wystawiona przez uprawniony organ. UWAGA: Przy przejazdach do jednostek udzielających świadczeń zdrowotnych albo pomocy społecznej bądź organizujących turnusy rehabilitacyjne dodatkowo, oprócz wymienionych dokumentów, wymagane jest zaświadczenie (zawiadomienie) określające:- miejsce i termin badania, leczenia, konsultacji, zajęć rehabilitacyjnych, zajęć terapeutycznych albo pobytu w ośrodku wsparcia, domu pomocy społecznej, lub na turnusie rehabilitacyjnym,- odpowiednio (w drodze powrotnej), potwierdzające stawienie się na badaniach, konsultacji, turnusie itp.3) rodzice lub opiekunowie mogą korzystać z ulgowych przejazdów PKP lub PKS na podstawie wymienionych powyżej, w punkcie 1 i 2 dokumentów podopiecznych. Podróżując bez dziecka (po dziecko, po odwiezieniu dziecka) należy mieć zaświadczenie ze szkoły lub innej placówki, a w sytuacjach opisanych w ramce – również podane tam zaświadczenia/zawiadomienia.>> W innych relacjach niż określone powyżej dzieci i młodzież niepełnosprawna mają odpowiednio prawo do następujących ulg:1) dzieci w wieku do ukończenia 4 lat korzystają z bezpłatnych przejazdów w 2 klasie pociągów PKP oraz w autobusach PKS w komunikacji zwykłej i przyspieszonej (pod warunkiem, że nie zajmują oddzielnego miejsca tzn. siedzą „na kolanach”) - na podstawie biletów jednorazowych oraz dokumentu stwierdzającego wiek dziecka (np. książeczka zdrowia dziecka, dowód osobisty jednego z rodziców). Jeśli dziecko korzysta z oddzielnego miejsca w autobusie PKS ulga wynosi 78%.2) dzieci w wieku powyżej 4 lat do rozpoczęcia odbywania obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego mają prawo do 37% ulgi przy przejazdach pociągami osobowymi, pospiesznymi i ekspresowymi oraz w autobusach PKS, w komunikacji zwykłej i przyspieszonej - na podstawie biletów jednorazowych oraz następujących dokumentów:- dokumentu stwierdzającego wiek dziecka,- zaświadczenia o odroczeniu spełniania obowiązku szkolnego, wydanego przez dyrektora publicznej szkoły podstawowej,- legitymacji przedszkolnej dla dziecka niepełnosprawnego.3) do 49% ulgi w pociągach osobowych i pospiesznych oraz w autobusach PKS w komunikacji zwykłej i przyspieszonej, mają prawo:- dzieci w trakcie rocznego obowiązkowego przygotowania przedszkolnego,- dzieci i młodzież, uczęszczająca do szkoły, nie dłużej niż do ukończenia 24 roku życia,- studenci do ukończenia 26 lat, na podstawie biletów imiennych miesięcznych. Jeśli kupuje się bilet jednorazowy przysługuje ulga 37% w przypadku przejazdów pociągami osobowymi, pospiesznymi i ekspresowymi. Do ulg uprawnia: zaświadczenie o spełnianiu obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, legitymacja szkolna lub studencka wraz z dowodem osobistym albo innym dokumentem umożliwiającym stwierdzenie wieku jeśli nie jest on określony w legitymacjach. Powyższe grupy nie mają żadnej ulgi przy zakupie biletów jednorazowych w komunikacji autobusowej.

Źródło: www.ipon.pl

 

 

 

Ulgi w PKS/PKP dla inwalidów wojennych i wojskowych

(Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 87 z późn. zm.)

Inwalidzi wojenni i wojskowi – na podstawie biletów jednorazowych i książeczki inwalidy, mają prawo do:- ulgi 37% w komunikacji krajowej w 1 i 2 klasie pociągów i w autobusach w komunikacji zwykłej, przyspieszonej i pospiesznej,- ulgi 78% w komunikacji krajowej w 1 i 2 klasie pociągów osobowych i pospiesznych i w autobusach w komunikacji zwykłej, przyspieszonej i pospiesznej – do tej ulgi uprawniony jest inwalida I grupy,- ulgi 95% w komunikacji krajowej w 1 i 2 klasie pociągów i w autobusach w komunikacji zwykłej, przyspieszonej i pospiesznej – do tej ulgi uprawniony jest przewodnik lub opiekun towarzyszący w podróży inwalidzie I grupy.

Niestosowanie do wybranych znaków drogowych: karta parkingowa

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Ulgi pocztowe

(Dz. U. z 2003 r., Nr 130, poz. 1188 z późn. zm.)

Udogodnienia związane z usługami pocztowymi to m.in.: bezpłatna usługa doręczania listów, paczek i przekazów bezpośrednio do domu. Listonosz powinien również przyjąć od osoby niepełnosprawnej prawidłowo opłaconą przesyłkę (nie może to być przesyłka rejestrowana). Do powyższych udogodnień mają prawo osoby:- z uszkodzeniem narządu ruchu powodującym konieczność korzystania z wózka inwalidzkiego,- niewidome lub ociemniałe. Zapotrzebowanie na usługę zgłasza się w urzędzie pocztowym właściwym dla miejsca zamieszkania lub u listonosza obsługującego nasz rejon. Placówki pocztowe muszą być dostosowane do obsługi osób niepełnosprawnych, szczególnie niepełnosprawnych na wózkach inwalidzkich. Dostosowanie to powinno polegać na wydzieleniu specjalnie przystosowanych i oznakowanych stanowisk w placówkach pocztowych oraz na takim umieszczaniu skrzynek pocztowych aby umożliwić korzystanie z nich osobom na wózkach.

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Ulgi telekomunikacyjne

(Dz. U. z 2004 r., Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.)

Ustawa prawo telekomunikacyjne mówi o następujących obowiązkach, jakie mają świadczący usługi, względem osób niepełnosprawnych:- obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym dostępu do świadczonej usługi powszechnej przez: oferowanie urządzeń końcowych przystosowanych do używania przez osoby niepełnosprawne, jeżeli używanie takiego urządzenia jest niezbędne do zapewnienia im dostępu do usługi powszechnej, oraz oferowanie udogodnień ułatwiających osobom niepełnosprawnym korzystanie z usługi powszechnej (oznacza to np. posiadanie w ofercie takich urządzeń jak wideofony, tekstofony, odpowiednie oznaczenie aparatów publicznych, umożliwiające korzystanie z nich przez osoby słabo widzące, takie ich umieszczenie aby były dostępne dla osób na wózkach, oznakowanie kart telefonicznych z myślą o niewidomych, przystosowanie placówek obsługujących użytkowników do potrzeb niepełnosprawnych czyli m. in. likwidacja barier architektonicznych, itp.),- obowiązek ustalania ceny usługi powszechnej lub poszczególnych usług wchodzących w jej skład, tak aby uwzględniała ona możliwości ekonomiczne użytkowników końcowych lub odpowiadała ich potrzebom poprzez oferowanie różnych pakietów cenowych oraz sposoby korzystania z usług ze szczególnym uwzględnieniem konsumentów będących osobami niepełnosprawnymi. Telekomunikacja Polska udziela następujących rabatów w opłatach za usługi telekomunikacyjne, osobom niepełnosprawnym:- za przyłączenie urządzenia końcowego do sieci TP – rabat w wysokości 50% opłaty podstawowej, wynikającej z obowiązującego cennika usług,- w abonamencie telefonicznym – rabat w wysokości 50% opłaty podstawowej: planu TP 60 minut za darmo, planu TP startowego, planu TP socjalnego, planu TP standardowego, planu sekundowego TP dom (dwa ostatnie plany nie są już oferowane nowym klientom), wynikającej z obowiązującego cennika usług. Rabatów udziela się na podstawie orzeczeń powiatowego lub wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności. Do rabatów mają prawo tylko niektóre grupy osób niepełnosprawnych:>> w przypadku choroby narządu wzroku – z orzeczeniem znacznego stopnia niepełnosprawności z symbolem przyczyny niepełnosprawności 04-O – choroby narządu wzroku,>> w przypadku zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu - z orzeczeniem znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności z symbolem przyczyny niepełnosprawności 03-L – zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu,>> w przypadku zastosowania przez zespół orzekający w orzeczeniu więcej niż jednego symbolu przyczyny niepełnosprawności:- z orzeczeniem znacznego stopnia niepełnosprawności, jeżeli w łącznym symbolu przyczyny niepełnosprawności występuje symbol przyczyny niepełnosprawności 04-O – choroby narządu wzroku,- z orzeczeniem znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, jeżeli w łącznym symbolu przyczyny niepełnosprawności występuje symbol przyczyny niepełnosprawności 03-L – zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu. Rabaty udzielane są osobom niepełnosprawnym, które ukończyły 16 rok życia. Rabatów udziela się także osobom niepełnosprawnym, które nabyły prawa do ulg na podstawie:- przepisów rozporządzenia Ministra Łączności z 21 października 1996 r. w sprawie określenia zakresu dostępu osób niepełnosprawnych do świadczonych usług pocztowych lub telekomunikacyjnych o charakterze powszechnym, jeżeli stopień niepełnosprawności orzeczony został na stałe; w przypadku okresowego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności udziela się rabatów na czas określony w orzeczeniu. Rabat może otrzymać albo osoba niepełnosprawna uprawniona do uzyskania rabatu albo jej prawny opiekun w razie stałego lub czasowego zamieszkiwania opiekuna prawnego razem z osobą niepełnosprawną. Pod pojęciem stałego lub czasowego zamieszkiwania, rozumie się stałe lub czasowe zameldowanie niepełnosprawnego i opiekuna prawnego w tym samym lokalu mieszkalnym lub budynku.(fragment o rabatach udzielanych przez TP przygotowano na podstawie informacji dostarczonych przez Departament Public Relations)Inni operatorzy, w tym operatorzy sieci telefonii komórkowych mogą podjąć decyzję o zapewnieniu ulg osobom niepełnosprawnym. Informacji najlepiej szukać na ich stronach internetowych lub dzwonić na infolinie poszczególnych firm.

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Abonament za radio i TV

(Dz. U. z 2005 r., Nr 85, poz. 728 z późn. zm.)

Abonamentu RTV nie płacą:

>> Osoby niepełnosprawne, z orzeczeniem o:

-         I grupie inwalidztwa,

-         całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji,

-         znacznym stopniu niepełnosprawności,

- trwałej lub okresowej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, którym przysługuje zasiłek pielęgnacyjny, na podstawie orzeczenia właściwego organu orzekającego oraz zaświadczenia o pobieraniu zasiłku lub dodatku pielęgnacyjnego, albo orzeczenia właściwej instancji sądu uchylającego wcześniejszą decyzję organu orzekającego oraz zaświadczenia o pobieraniu zasiłku lub dodatku pielęgnacyjnego.

>> Osoby, które ukończyły 75 lat na podstawie dowodu osobistego.

>> Osoby, które otrzymują świadczenie pielęgnacyjne lub rentę socjalną – na podstawie decyzji właściwego organu wypłacającego świadczenia (np. urzędu gminy, ośrodka pomocy społecznej, oddziału ZUS).

>> Osoby niesłyszące, u których stwierdzono całkowitą głuchotę lub obustronne upośledzenie słuchu na podstawie jednego z dokumentów:- legitymacji Polskiego Związku Głuchych,- orzeczenia o całkowitej głuchocie lub obustronnym upośledzeniu słuchu, wydanego przez właściwy organ orzekający,- zaświadczenia wystawionego przez zakład opieki zdrowotnej.

>> Osoby niewidome, których ostrość wzroku nie przekracza 15%, na podstawie jednego z dokumentów:

-         legitymacji Polskiego Związku Niewidomych lub Związku Ociemniałych Żołnierzy Rzeczypospolitej Polskiej,

-         orzeczenia stwierdzającego zaliczenie do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności z tytułu uszkodzenia narządu wzroku lub orzeczenia stwierdzającego wymagane uszkodzenie (ostrość wzroku nie przekracza 15%) wydanych przez właściwy organ orzekający,

-         zaświadczenia wystawionego przez zakład opieki zdrowotnej.

Kiedy osoba uprawniona do zwolnienia z opłaty, traci to uprawnienie? Osoba zaliczona do jednej z wymienionych powyżej grup, traci uprawnienie jeśli zamieszkuje wspólnie (pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym) z co najmniej dwiema osobami, które ukończyły 26 rok życia i nie mają prawa do zwolnień. Aby uzyskać zwolnienie należy przedstawić w urzędzie pocztowym w miejscu stałego pobytu odpowiedni, wymieniony powyżej, dokument oraz oświadczenie o spełnianiu warunków do uzyskania zwolnienia (także oświadczenie o niezamieszkiwaniu z dwoma osobami nieuprawnionymi). Zwolnienie od opłaty następuje od początku miesiąca, następującego po miesiącu, w którym przedstawiono odpowiedni dokument i oświadczenie. Opisane wyżej zwolnienia wylicza ustawa z 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych. Jednak do zwolnień uprawnione są również inne grupy, niewymienione w ustawie. Abonamentu nie płacą m.in. inwalidzi wojenni i wojskowi (ich uprawnienia zawarte są w ustawie z dn. 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin, Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 87 z późn. zm.).

Źródło:  www.ipon.pl

 

 

Ulgowe bilety do muzeów

(Dz. U. z 1997 r., Nr 130, poz. 854 z późn. zm.) Wprowadzenie ulg w opłatach jest obowiązkiem muzeów państwowych. Ulgowe bilety mogą kupować: osoby niepełnosprawne wraz z opiekunami oraz renciści, emeryci, nauczyciele, studenci i uczniowie. Bezpłatny wstęp przysługuje dzieciom do lat 7.

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Podatek dochodowy

(Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 z późn. zm.)Osoba niepełnosprawna (lub utrzymująca osobę niepełnosprawną) może odliczyć niektóre wydatki od dochodu podlegającego opodatkowaniu. Należą do nich między innymi:- wydatki na przystosowanie pomieszczeń lub pojazdów do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,- zakup sprzętu rehabilitacyjnego i pomocy technicznych potrzebnych w rehabilitacji lub czynnościach życiowych,- zakup leków związanych z niepełnosprawnością,- koszty pobytu na turnusie rehabilitacyjnym oraz w sanatorium. Nie można odliczać powyższych wydatków jeśli finansowane były np. ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych czy zakładowego funduszu rehabilitacji.

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Zwolnienia od podatków lokalnych

(Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 z późn. zm.) Osoby niepełnosprawne (niewidome, głuchonieme, niedołężne) są zwolnione z płacenia podatku od posiadania psów (będących pomocą dla tych osób) na podstawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (niezdolności do pracy, inwalidztwie).

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Karta Praw Osób Niepełnosprawnych

(M. P. z 1997 r., Nr 50, poz. 475)Jednym z podstawowych dokumentów dotyczących osób niepełnosprawnych jest Karta Praw Osób Niepełnosprawnych. Karta jest aktem ogólnym. Nie jest źródłem prawa, nie gwarantuje konkretnych uprawnień, można jednak oficjalnie powoływać się na nią, jako na akt uchwalony przez Sejm RP. Na wstępie w Karcie stwierdza się, że osoby niepełnosprawne, czyli osoby, których sprawność fizyczna, psychiczna lub umysłowa trwale lub okresowo utrudnia, ogranicza lub uniemożliwia życie codzienne, naukę, pracę oraz wypełnianie ról społecznych, zgodnie z normami prawnymi i zwyczajowymi mają prawo do niezależnego, samodzielnego i aktywnego życia oraz nie mogą podlegać dyskryminacji. Dalej w Karcie wymienione są prawa osób niepełnosprawnych m.in. dostęp do opieki medycznej i rehabilitacji, nauki w szkołach wspólnie z osobami sprawnymi oraz pełnego uczestnictwa w życiu publicznym.

  Źródło: http://prawo.ipon.pl/index2.php?id=5&idp=17

 

 

Turnusy rehabilitacyjne dla osób niepełnosprawnych

Z turnusów rehabilitacyjnych mogą korzystać wszystkie osoby niepełnosprawne, tj. te, które posiadają ważne orzeczenie:

  1. o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub

  2. o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy na podstawie odrębnych przepisów lub

  3. o niepełnosprawności, wydane przed ukończeniem 16 roku życia.

Osoba niepełnosprawna ubiegająca się o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych kosztów uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym powinna złożyć odpowiedni wniosek o dofinansowanie, kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wniosek lekarza o skierowanie na turnus rehabilitacyjny sporządzony nie wcześniej niż 3 miesiące przed datą złożenia wniosku. Wniosek o dofinansowanie zawiera oświadczenie o wysokości dochodu w rodzinie oraz liczbę osób we wspólnym gospodarstwie domowym. Wniosek o dofinansowanie należy złożyć we właściwym dla miejsca zamieszkania powiatowym centrum pomocy rodzinie. Jest on rozpatrywany w ciągu 30 dni od daty jego złożenia. PCPR w terminie 7 dni od dnia rozpatrzenia wniosku powiadamia w formie pisemnej wnioskodawcę o sposobie jego rozpatrzenia. Informuje przy tym o wysokości przyznanego dofinansowania bądź też uzasadnia odmowę jego przyznania. Dofinansowanie można otrzymać tylko raz w roku kalendarzowym. Wysokość dofinansowania waha się od 18% do 35% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale (w trzecim kwartale 2004 r. wynagrodzenie to wyniosło 2269,93 zł). Wysokość dofinansowania zależy od stopnia niepełnosprawności, wieku oraz sytuacji życiowej wnioskodawcy. Osoba niepełnosprawna, która uzyskała dofinansowanie do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym, w terminie 30 dni od otrzymania powiadomienia, nie później jednak niż na 21 dni przed dniem rozpoczęcia turnusu informuje PCPR o turnusie, w którym będzie uczestniczyła. Aby przyznane dofinansowanie zostało przekazane organizatorowi turnusu muszą być spełnione warunki określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 maja 2003 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych (Dz. U. Nr 100, poz. 926), tj. :1) dane zawarte w informacji o turnusie powinny być zgodne z danymi zawartymi w rejestrze ośrodków i rejestrze organizatorów,2) wybór turnusu dokonany przez osobę niepełnosprawną musi być zgodny z zaleceniami i przeciwwskazaniami lekarza, zawartymi we wniosku o skierowanie na turnus rehabilitacyjny,3) ośrodek, w którym odbędzie się turnusu musi być dostosowany do rodzaju dysfunkcji osoby niepełnosprawnej. Wyżej przywołane rozporządzenie szczegółowo określa m. in.: warunki, jakie powinna spełniać osoba niepełnosprawna ubiegająca się o uczestnictwo w turnusie; warunki, jakie muszą spełniać organizatorzy turnusów i ośrodki, w których odbywają się turnusy; zasady dokonywania wpisu do rejestru ośrodków i rejestru organizatorów; zakres i sposób kontroli ośrodków oraz organizatorów, a także zakres informacji przekazywanych przez wojewodę Pełnomocnikowi Rządu oraz wzory wniosków, zawiadomień i informacji. W/w przepisy regulują także tryb składania i rozpatrywania wniosków o dofinansowanie kosztów uczestnictwa w turnusach rehabilitacyjnych ze środków PFRON. Powiatowe centra pomocy rodzinie zobowiązane są do udzielania osobom zainteresowanym informacji dotyczących ośrodków i organizatorów turnusów, którzy posiadają wpisy do odpowiednich rejestrów. Dzięki temu osoby niepełnosprawne mogą wybrać ofertę odpowiednią do rodzaju niepełnosprawności i zaleceń lekarza. Od dnia 1 lutego 2003 r. wojewoda prowadzi rejestr ośrodków, w których mogą odbywać się turnusy rehabilitacyjne dla osób korzystających z dofinansowania PFRON a od dnia 1 stycznia 2004r. rejestr organizatorów tych turnusów. Aktualne informacje o ośrodkach i organizatorach turnusów rehabilitacyjnych, posiadających wpisy do rejestrów wojewody, od dnia 15 marca 2006 roku, dostępne są pod adresem elektronicznym: http://ebon.mps.gov.pl. Na tej stronie znajduje się centralna baza danych, utworzona z 16 wojewódzkich rejestrów ośrodków i 16 wojewódzkich rejestrów organizatorów. Zawiera ona aktualizowane przez wojewodów informacje o ośrodkach i organizatorach, posiadających wpis do odpowiedniego rejestru wojewody. Na stronie umożliwiono wyszukiwanie ośrodków i organizatorów według zadanych kryteriów (np. rodzaju turnusu, rodzaju dysfunkcji, adresu). Wyszukane pozycje można następnie wydrukować wraz z danymi kontaktowymi. Podmioty, które są zainteresowane uzyskaniem wpisu do rejestru ośrodków lub rejestru organizatorów mogą skorzystać z możliwości elektronicznego wypełnienia wniosku i wydrukowania go w celu złożenia w odpowiednim urzędzie. Wpisy do rejestru ośrodków i rejestru organizatorów. Przepisy szczegółowo określają warunki, które powinny spełniać ośrodki i organizatorzy ubiegający się odpowiednio o wpis do rejestru ośrodków i rejestru organizatorów turnusów dla osób niepełnosprawnych. Wniosek ośrodka należy złożyć do właściwego terytorialnie urzędu marszałkowskiego, natomiast wniosek organizatora – do właściwego urzędu wojewódzkiego. Wniosek ośrodka musi zostać zaopiniowany przez samorząd wojewódzki, który następnie przesyła go wojewodzie. To właśnie wojewoda podejmuje ostateczną decyzję. Prowadzi on rejestr ośrodków i rejestr organizatorów turnusów rehabilitacyjnych i dokonuje wpisów do tych rejestrów. Wniosek o wpis do rejestru organizatorów mogą składać osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne lub inne jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, jeżeli przynajmniej od dwóch lat prowadzą działalność na rzecz osób niepełnosprawnych. Ośrodki ubiegające się o wpis do rejestru wojewody powinny spełniać określone standardy (baza noclegowa i żywieniowa dla minimum 20 osób, gabinet lekarski lub zabiegowy, odpowiednie zaplecze do realizacji aktywnych form rehabilitacji, infrastruktura przystosowana do określonej grupy osób niepełnosprawnych). Organizatorzy turnusów zobligowani są do realizacji zakładanego programu zajęć indywidualnych, grupowych, zapewnienia odpowiedniej kadry oraz stałej opieki pielęgniarskiej i lekarskiej. Jeżeli podmiot (ośrodek lub organizator) spełnia wymagane warunki, wpis do odpowiedniego rejestru dokonywany jest niezwłocznie. Wnioskodawca otrzymuje od wojewody zawiadomienie o wpisie do rejestru, które powinno zawierać numer tego wpisu. W przypadku odmowy dokonania takiego wpisu wnioskodawca otrzymuje zawiadomienie wraz z uzasadnieniem odmowy. Organizatorzy turnusów rehabilitacyjnych zobligowani są do corocznego informowania wojewody o zrealizowanych turnusach rehabilitacyjnych, w których uczestniczyły osoby korzystające z dofinansowania ze środków PFRON. Kontrolę ośrodków i organizatorów przeprowadza wojewoda lub powiatowe centrum pomocy rodzinie. Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych uprzejmie informuje, że aktualne informacje o ośrodkach i organizatorach turnusów rehabilitacyjnych, posiadających wpisy do rejestrów wojewody, od dnia 15 marca 2006 roku, dostępne są pod adresem elektronicznym: http://ebon.mps.gov.pl Na tej stronie znajduje się centralna baza danych, utworzona z 16 wojewódzkich rejestrów ośrodków i 16 wojewódzkich rejestrów organizatorów. Zawiera ona aktualizowane przez wojewodów informacje o ośrodkach i organizatorach, posiadających wpis do odpowiedniego rejestru wojewody. Rejestry prowadzone są w oparciu o nowy system eBON. Na stronie umożliwiono wyszukiwanie ośrodków i organizatorów według zadanych kryteriów (np. rodzaju turnusu, rodzaju dysfunkcji, adresu). Wyszukane pozycje można następnie wydrukować wraz z danymi kontaktowymi. Podmioty, które są zainteresowane uzyskaniem wpisu do rejestru ośrodków lub rejestru organizatorów mogą skorzystać z możliwości elektronicznego wypełnienia wniosku i wydrukowania go w celu złożenia w odpowiednim urzędzie.

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Dofinansowanie turnusów rehabilitacyjnych

Osoby niepełnosprawne mogą ubiegać się o dofinansowanie wyjazdu na turnus rehabilitacyjny. Mogą tam liczyć zarówno na fachową pomoc medyczną, jak i rozwijanie swoich zainteresowań. Turnusy rehabilitacyjne są zorganizowaną formą rehabilitacji połączoną z elementami wypoczynku. Ich celem, najogólniej mówiąc, jest poprawa sprawności psychofizycznej oraz rozwijanie umiejętności społecznych uczestników m.in. poprzez nawiązywanie kontaktów społecznych i rozwijanie zainteresowań.

WAŻNE Informacja o ośrodkach i organizatorach turnusów rehabilitacyjnych oraz specjalne druki wniosków można uzyskać:

• Krajowym Centrum Organizacji Turnusów Rehabilitacyjnych – ul. Gałczyńskiego 4, Warszawa, tel. 022 826 48 22

• na stronie internetowej www.zurs.com.pl

• powiatowych centrach pomocy rodziny.

Wyjazd za zgodą lekarza Z turnusów rehabilitacyjnych mogą korzystać wszystkie osoby niepełnosprawne, czyli takie, które mają ważne orzeczenie lekarskie:

• o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności,

• o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,

• o niepełnosprawności osoby do ukończenia 16 roku życia.

Przy wyjeździe na turnus sam zainteresowany wybiera ośrodek na terenie kraju, do którego chciałby pojechać. Sam też decyduje o terminie wyjazdu. Jednak udział w turnusie wymaga zgody lekarza. Dlatego osoba niepełnosprawna jest tam kierowana na wniosek lekarza, pod opieką którego znajduje się. Może to być zarówno lekarz pierwszego kontaktu, jak i specjalista. Ośrodek, w którym odbędzie się turnus, musi być dostosowany do rodzaju dysfunkcji osoby niepełnosprawnej. Wysokość dopłat zależy od stopnia niepełnosprawności, wieku oraz sytuacji materialnej uczestnika turnusu. Aby wziąć udział w turnusie rehabilitacyjnym, należy liczyć się z tym, że za pobyt trzeba zapłacić z własnych środków. Można jednak ubiegać się o dofinansowanie z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Najczęściej turnusy trwają 14 dni i kosztują od kilkuset złotych do 1 tys. zł. Zasady dofinansowania reguluje ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej. Zgodnie z art. 10e o częściowe pokrycie kosztów pobytu na turnusie rehabilitacyjnym mogą ubiegać się osoby, których dochód nie przekracza:• dla osoby pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym – 1264 zł netto (50 proc. przeciętnego wynagrodzenia),• dla osoby samotnej – 1643 zł netto (65 proc. przeciętnego wynagrodzenia).W przypadku przekroczenia tych kwot, dofinansowanie kosztów turnusu rehabilitacyjnego ze środków PFRON pomniejsza się o kwotę, o którą dochód ten został przekroczony. Jednak w sytuacjach uzasadnionych trudną sytuacją materialną lub losową osoby niepełnosprawnej lub jej opiekuna, dopłaty z PFRON do uczestnictwa w turnusie mogą być przyznane bez pomniejszenia, mimo przekroczenia dopuszczalnej wysokości dochodu. Zgodę na to musi jednak wyrazić Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie (PCPR), gdzie należy złożyć wniosek o przyznanie dofinansowania. Do wniosku należy dołączyć również dodatkowe dokumenty, takie jak:

• wniosek lekarski o skierowanie na turnus rehabilitacyjny,

• kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Informację o przyznaniu dofinansowania oraz oświadczenie wnioskodawcy o wyborze turnusu może wysyłać osobiście lub za pośrednictwem Krajowego Centrum Organizacji Turnusów Rehabilitacyjnych (KCOTR) do organizatora turnusu. Bardzo ważne jest również to, że osoba niepełnosprawna może starać się o pokrycie części kosztów tylko raz w roku. Ponieważ na decyzję o częściowej refundacji kosztów turnusu czeka się dosyć długo, odpowiedni wniosek należy złożyć z co najmniej kwartalnym wyprzedzeniem. Wysokość dofinansowania waha się od 18 proc. do 35 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale (dane takie ogłasza Główny Urząd Statystyczny).Wysokość dopłaty jest uzależniona od stopnia niepełnosprawności, wieku oraz sytuacji materialnej wnioskodawcy. Należy pamiętać, że wysokość dochodów umożliwiająca ubieganie się o dofinansowanie turnusów rehabilitacyjnych ulega zmianie co kwartał. Informacje te są podawane na stronach internetowych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej – www.mpips.gov.pl.Jeżeli osoba zainteresowana uczestnictwem w turnusie rehabilitacyjnym uzyska dofinansowanie ze środków publicznych, to w terminie do 30 dni od otrzymania powiadomienia, nie później niż na 21 dni przed dniem rozpoczęcia turnusu, informuje PCPR o turnusie, w którym będzie uczestniczyła. Aby przyznana refundacja trafiła do organizatora turnusu, muszą być spełnione warunki określone w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z dnia 22 maja 2003 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych (Dz.U. nr 100, poz. 926).

Są to:

• dane o turnusie muszą być zgodne z rejestrem organizatorów,

• wybór turnusu musi być zgodny ze zleceniem lekarza.

WYSOKOŚĆ DOFINANSOWANIA DO TURNUSU

• Dla osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności – 682 zł

• Z umiarkowanym stopniem – 632 zł

• Z lekkim stopniem – 581 zł

• Dla zatrudnionych w zakładach pracy chronionych i opiekunów – 455 zł

OŚRODEK TYLKO Z CERTYFIKATEM

Przy wyborze ośrodka warto uwzględnić informację o certyfikatach „Ośrodek Przyjazny Osobom Niepełnosprawnym”. Akcję przyznawania ich ośrodkom Krajowe Centrum Organizacji Turnusów Rehabilitacyjnych rozpoczęło w 2001 roku wspólnie z Fundacją Ochrony Zdrowia Inwalidów w Warszawie oraz Zarządem Głównym Polskiego Towarzystwa Walki z Kalectwem w Warszawie. Oceny obiektów dokonuje specjalnie do tego celu powołana komisja weryfikacyjna. Profesjonalnie opracowany zestaw ponad 120 kryteriów oceny pozwala na obiektywną standaryzację obiektów. Otrzymanie takiego właśnie certyfikatu umożliwiają dobre oceny dotyczące przede wszystkim dostępności obiektu i otoczenia dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, wyżywienia, warunków socjalnych, estetyki obiektu oraz jego bazy rehabilitacyjnej i zaplecza sportowo-rekreacyjnego. Do chwili obecnej oceniono 51 obiektów, a więc ponad połowę ośrodków współpracujących z krajowym centrum.

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze

Dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze przyznawane osobom niepełnosprawnym na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z art. 35a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.) do zadań powiatu należy m. in. dofinansowanie zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze przyznawane osobom niepełnosprawnym na podstawie odrębnych przepisów. Osoby niepełnosprawne, które otrzymały z Narodowego Funduszu Zdrowia refundację zakupu w/w artykułów i spełnią kryterium dochodowe, mogą ubiegać się w powiatowych centrach pomocy rodzinie o uzyskanie środków na pokrycie wydatków związanych z powyższym zakupem.

Osoby niepełnosprawne, zainteresowane uzyskaniem ze środków PFRON takiego dofinansowania, powinny złożyć pisemny wniosek, który powinien zawierać:

  • imię, nazwisko, adres zamieszkania,
  • numer NIP,
  • cel dofinansowania,
  • oświadczenie o wysokości dochodów i liczbie osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym.

Do wniosku osoba zainteresowana powinna dołączyć:

  • kopię orzeczenia lub kopię wypisu z treści orzeczenia lub kopię orzeczenia o stałej albo długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wydanego przed dniem 1 stycznia 1998 r.,
  • fakturę określającą kwotę opłacaną w ramach ubezpieczenia zdrowotnego oraz kwotę udziału własnego lub inny dokument potwierdzający zakup. Wysokość dofinansowania wynosi:
  • do 100% udziału własnego osoby niepełnosprawnej w limicie ceny ustalonym na podstawie odrębnych przepisów, jeżeli taki udział jest wymagany,
  • do 150% sumy kwoty limitu, wyznaczonego przez Narodowy Fundusz Zdrowia oraz wymaganego udziału własnego osoby niepełnosprawnej w zakupie tych przedmiotów i środków, jeżeli cena zakupu jest wyższa niż ustalony limit.

Szczegółowe uregulowania znajdują się w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 96, poz. 861 z późn. zm.).

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Likwidacja barier

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 96, poz. 861 ze zm.) ze środków Funduszu może być dofinansowana likwidacja barier architektonicznych, w komunikowaniu się i technicznych w związku z indywidualnymi potrzebami osób niepełnosprawnych. Realizacja powyższych zadań ma na celu umożliwienie lub w znacznym stopniu ułatwienie osobie niepełnosprawnej wykonywanie podstawowych, codziennych czynności lub kontaktów z otoczeniem. Pisemny wniosek o dofinansowanie likwidacji wyżej wymienionych barier funkcjonalnych osoba niepełnosprawna składa w powiatowym centrum pomocy rodzinie właściwym dla miejsca zamieszkania. O dofinansowanie likwidacji barier architektonicznych mogą ubiegać się osoby niepełnosprawne, które mają trudności w poruszaniu się. O dofinansowanie likwidacji barier w komunikowaniu się i technicznych mogą ubiegać się osoby niepełnosprawne, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności. Dofinansowanie likwidacji poszczególnych barier przysługuje osobom niepełnosprawnym, które w ciągu trzech lat przed złożeniem wniosku nie uzyskały odpowiednio dofinansowania ze środków Funduszu, tj. jeżeli osoba niepełnosprawna w ciągu ostatnich trzech lat otrzymała dofinansowanie np. do likwidacji barier architektonicznych, to o kolejne dofinansowanie na ten cel może ubiegać się po upływie trzech lat, natomiast nie wyklucza to możliwości otrzymania dofinansowanie do likwidacji barier w komunikowaniu się i/lub technicznych. Wysokość dofinansowania likwidacji barier funkcjonalnych wynosi do 80% kosztów przedsięwzięcia, nie więcej jednak niż do wysokości piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia (tj. nie więcej niż 34048,95 wg stanu na dzień 10 listopada 2004r.). Zgodnie z definicją słownikową:· bariery architektoniczne to wszelkie utrudnienie występujące w budynku i w jego najbliższej okolicy, które ze względu na rozwiązania techniczne, konstrukcyjne lub warunki użytkowania uniemożliwiają lub utrudniają swobodę ruchu osobom niepełnosprawnym,· bariery techniczne to bariery utrudniające lub uniemożliwiające osobie niepełnosprawnej usprawnianie. Likwidacja tej bariery powinna powodować sprawniejsze działanie tej osoby w społeczeństwie i umożliwić wydajniejsze jej funkcjonowanie,· bariery w komunikowaniu się to ograniczenia uniemożliwiające lub utrudniające osobie niepełnosprawnej swobodne porozumiewanie się i/lub przekazywanie informacji.

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Czas pracy i dodatkowe urlopy

Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.) czas pracy osoby niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie może przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Dotyczy to również osoby, posiadającej orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji (dawna I grupa inwalidzka) albo orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy (dawna II grupa inwalidzka).Wyżej wymieniona norma tygodniowa (35 godzin) ma charakter sztywny, a nie przeciętny – jak to ma miejsce w przypadku pracownika pełnosprawnego. Oznacza to, że pracownik niepełnosprawny nie może pracować w wymiarze przekraczającym 35 godzin na tydzień, co daje w czterotygodniowym miesiącu 140 godzin. Ponadto osoba niepełnosprawna nie może być zatrudniona w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych. Według art. 16 ust. 1 przepisów powyższych nie stosuje się w dwóch przypadkach:

a)      gdy na wniosek zatrudnionej osoby niepełnosprawnej, lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku, lekarz sprawujący opiekę nad tą osobą, wyrazi zgodę na pracę w czasie pracy obowiązującym pracowników pełnosprawnych,

b)      do pracowników niepełnosprawnych zatrudnionych przy pilnowaniu.

W tych dwóch przypadkach obowiązują normy czasu pracy określone w Dziale szóstym Kodeksu Pracy. Czas pracy osoby niepełnosprawnej zaliczonej do lekkiego stopnia niepełnosprawności (dotyczy to również osoby, posiadającej orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o częściowej niezdolności do pracy czyli dawnej III grupy inwalidzkiej) nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo, i jest to również sztywna norma tygodniowa pracy. Pracodawca jest zobowiązany zastosować skrócony wymiar czasu pracy określony w art. 15 wymienionej ustawy, od dnia następującego po przedstawieniu mu przez pracownika orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Skrócone normy czasu pracy nie mogą mieć wpływu na wysokość wynagrodzenia za pracę. Odnosi się to do wynagrodzenia wypłacanego w stałej miesięcznej wysokości, jak i wynagrodzenia wypłacanego według stawek godzinowych. Zgodnie z art. 19 wymienionej wyżej ustawy pracownik zaliczony do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności uprawniony jest do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym. Prawo do pierwszego urlopu dodatkowego nabywa się po przepracowaniu jednego roku po dniu zaliczenia do stopnia niepełnosprawności. Przez dzień zaliczenia do stopnia niepełnosprawności należy rozumieć dzień posiedzenia zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności. Należy podkreślić, że uzyskanie uprawnień do dodatkowego urlopu wypoczynkowego przez osobę niepełnosprawną ma takie skutki, że zwiększa wymiar zwykłego urlopu wypoczynkowego przysługującego pracownikom na podstawie Kodeksu Pracy, tj. obecnie z 20 dni do 30 dni oraz z 26 dni do 36 dni. Urlop dodatkowy nie przysługuje osobie uprawnionej do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych lub do urlopu dodatkowego na podstawie odrębnych przepisów np. dla pracowników zatrudnionych przy pracy szczególnie uciążliwej (chyba że jest on niższy niż 10 dni roboczych). Dodatkowy urlop będzie jeszcze przysługiwał osobie uprawnionej do 26 dni urlopu wypoczynkowego. Na podstawie art. 20 wyżej wymienionej ustawy, osoba o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ma prawo do zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia:

a)      w wymiarze do 21 dni roboczych w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym, na który skierował lekarz, pod którego opieką znajduje się ta osoba, nie częściej niż raz w roku,

b)      w celu wykonania badań specjalistycznych, zabiegów leczniczych lub usprawniających, a także w celu uzyskania zaopatrzenia ortopedycznego lub jego naprawy, jeżeli czynności te nie mogą być wykonane poza godzinami pracy.

Według art. 20 ust. 3 ww. ustawy, w przypadku wyjazdu na turnus rehabilitacyjny, łączny wymiar dodatkowego urlopu wypoczynkowego i zwolnienia od pracy w celu uczestniczenia w tym turnusie, nie może przekroczyć 21 dni roboczych w roku kalendarzowym. Oznacza to, że w przypadku korzystania już przez osobę niepełnosprawną z dodatkowego urlopu wypoczynkowego, pracodawca ustalając wymiar zwolnienia na turnus udzielonego w tym samym roku kalendarzowym, bierze pod uwagę wymiar wykorzystanego wcześniej dodatkowego urlopu. Przepis ten stosuje się odpowiednio przy ustalaniu wymiaru dodatkowego urlopu wypoczynkowego, w przypadku gdy najpierw osoba niepełnosprawna korzysta ze zwolnienia na turnus. Należy przy tym zaznaczyć, że prawo do zwolnienia od pracy jest całkowicie niezależne od prawa do urlopu wypoczynkowego, w tym dodatkowego. Pracodawca nie może więc żądać aby pracownik niepełnosprawny wyjeżdżał na turnus w okresie urlopu wypoczynkowego. Szczegółowe zasady udzielania zwolnień od pracy w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym określił Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w rozporządzeniu z dnia 22 maja 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania zwolnień od pracy osobom o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym (Dz. U. Nr 100, poz. 927). Zgodnie z tym rozporządzeniem pracodawca udziela zwolnienia od pracy na podstawie wniosku lekarza sprawującego opiekę nad osobą niepełnosprawną o skierowanie na turnus rehabilitacyjny. Pracownik niepełnosprawny powinien przedstawić pracodawcy skierowanie na turnus rehabilitacyjny w takim terminie, który umożliwi zapewnienie normalnego toku pracy w zakładzie. Natomiast podstawą wypłaty wynagrodzenia - obliczanego jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy - za czas zwolnienia, jest przedłożony pracodawcy dokument, który potwierdza pobyt na turnusie, wystawiony przez organizatora turnusu. Przepisy nie określają szczegółowych zasad udzielania przez pracodawcę zwolnienia od pracy w celu wykonania zabiegów leczniczych lub usprawniających. Do pracodawcy należy więc określenie tych zasad. Zwolnienie to może być udzielone np. na podstawie skierowania lekarza na zabiegi. Należy zauważyć, że w przypadku zwolnienia od pracy w celu wykonania zabiegów leczniczych lub usprawniających nie ma żadnych ograniczeń dotyczących maksymalnego, łącznego wymiaru liczby dni roboczych tego zwolnienia (w przypadku zwolnienia na turnus jest to 21 dni roboczych). Określony jest tylko jeden warunek, że czynności te nie mogą być wykonane poza godzinami pracy. Przypadki gdy pracodawca nie przestrzega przepisów prawa pracy, które obejmuje również przepisy dotyczące zatrudniania osób niepełnosprawnych, należy zgłaszać w Państwowej Inspekcji Pracy. Państwowa Inspekcja Pracy jest bowiem organem, który stoi na straży przestrzegania przepisów prawa pracy i w tym celu jest ustawowo uprawniona do nadzoru i kontroli pracodawców. Pracownik może również wystąpić z pozwem do sądu pracy przeciwko pracodawcy, który naruszył przepisy prawa pracy. Zgodnie z Kodeksem Postępowania Cywilnego pracownik nie ponosi opłat ani kosztów sądowych, a według Kodeksu pracy roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

Źródło: www.ipon.pl

 

 

Refundacja na zakup sprzętu ortopedycznego

Osoby niepełnosprawne mogą starać się o sprzęt ortopedyczny sfinansowany w całości lub częściowo przez Narodowy Fundusz Zdrowia. W zależności od rodzaju dysfunkcji, mają bowiem prawo ubiegać się o środki z Funduszu na zakup sprzętu ortopedycznego lub innych przedmiotów pomocniczych, niezbędnych do codziennego funkcjonowania. Przedmiotami ortopedycznymi, o które mogą występować osoby niepełnosprawne, są między innymi wózki inwalidzkie, kule, protezy, białe laski. Aby fundusz współfinansował ich zakup, niepełnosprawni czy niewidomi muszą mieć wystawione przez lekarza zlecenie na zakup sprzętu. Może je wypisać np. lekarz rehabilitacji medycznej, okulista, reumatolog, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, chirurg, ortopeda, neurolog i felczer ubezpieczenia zdrowotnego. O opłacenie na przykład zakupu białej laski można strać się raz na 2 lata, przy założeniu, że jej cena nie przekracza 40 zł. Okres ten może być w niektórych przypadkach skrócony – np. w sytuacji pogorszenia stanu zdrowia pacjenta. Decyduje o tym lekarz. Musi on wystąpić do funduszu ze specjalnym wnioskiem, zawierającym wyczerpujące uzasadnienie medyczne częstszej zmiany sprzętu ortopedycznego.

Wymagana zgoda Funduszu. Każde zlecenie na refundowany zakup przedmiotu ortopedycznego lub innych środków pomocniczych wymaga potwierdzenia przez wojewódzki oddział NFZ, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby potrzebującej. Należy pamiętać, że zlecenie traci ważności po upływie 90 dni od daty wystawienia. Bieg tego terminu jest zawieszany na czas oczekiwania na potwierdzenie zlecenia. W przypadku czasowego pobytu osoby niepełnosprawnej poza miejscem zamieszkania, potwierdzenie zlecenia można uzyskać w oddziale funduszu właściwym dla tego miejsca. Potwierdzone i zaakceptowane przez fundusz zlecenie można realizować w dowolnie wybranej przez osobę niepełnosprawną placówce, zajmującej się zaopatrzeniem w sprzęt ortopedyczny lub inne środki pomocnicze. Trzeba jednak pamiętać, że musi ona działać w ramach podpisanego kontraktu z NFZ. O wykaz takich placówek należy pytać w wojewódzkich oddziałach NFZ. Każde zlecenie na refundowany zakup wymaga potwierdzenia przez wojewódzki oddział NFZ

Bezpłatnie tylko w limicie. Planując zakup sprzętu ortopedycznego i chcąc skorzystać ze środków NFZ, warto sprawdzić jego cenę i ustalić, czy mieści się ona w ustalonym limicie cenowym. Jeżeli go przekracza, to fundusz może odmówić sfinansowania zakupu sprzętu, bo płaci jedynie do ustalonego limitu. Wszystko ponad należy zapłacić z własnej kieszeni. Limity określa rozporządzenie ministra zdrowi z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie limitu cen dla wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środkami pomocniczymi o takim samym zastosowaniu, ale różnych cenach, oraz limitu cen naprawy przedmiotów ortopedycznych (Dz.U. nr 275, poz. 2732 z późn. zm.).W przypadku osób, które korzystają np. z pieluchomajtek, cewników czy worków do zbiórki moczu, niezbędne jest zlecenie wystawione przez lekarza na tzw. comiesięczne zaopatrzenie w środki pomocnicze. Osobom takim wydawana jest karta zaopatrzenia comiesięcznego na dany rodzaj środka pomocniczego na okres 12 miesięcy i nie jest wymagane każdorazowe ewidencjonowanie zlecenia przed jego realizacją (jak to ma miejsce w przypadku zakupu sprzętu ortopedycznego). Lekarz zobowiązany jest do odnotowania w karcie jedynie faktu wystawienia zlecenia. Zlecenie na comiesięczne zaopatrzenie w środki pomocnicze traci ważność po upływie 30 dni od daty jego wystawienia. Ubezpieczony korzystający z tych środków ma prawo do jednorazowego zaopatrzenia się w nie na okres 3 kolejnych miesięcy. Podobnie jak w przypadku zlecenia na środki ortopedyczne, zlecenie na środki pomocnicze traci ważność po upływie 90 dni od dnia wystawienia. W przypadku braku środków finansowych na pełne pokrycie przez oddział funduszu zakupu niezbędnych środków, na które zostało wystawione zlecenie – termin 90 dni ulega zawieszeniu na czas oczekiwania w kolejce na potwierdzenie zlecenia. Ubezpieczony ma prawo do informacji o pozycji zajmowanej na liście.

Zapamiętaj!

• Kartę zaopatrzenia miesięcznego pacjent okazuje lekarzowi, który odnotowuje w niej fakt wystawienia zlecenia, po czym z kartą należy udać się do odpowiedniej placówki realizującej zlecenie na zakup środków pomocniczych.

• Zlecenie na comiesięczne zaopatrzenie w środki pomocnicze traci ważność po upływie 30 dnia od daty wystawienia.

• Sprzęt ortopedyczny lub inne środki pomocnicze należy kupować tylko w tych placówkach, które mają podpisane umowy z NFZ.

Naprawa sprzętu

Fundusz pokrywa również koszty naprawy przedmiotów ortopedycznych. Podstawą takiej refundacji jest potwierdzony, przez właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ubezpieczonego wojewódzkiego oddziału NFZ, wniosek samego zainteresowanego o dokonanie naprawy. Wniosek traci ważność po upływie 30 dni od czasu jego wystawienia. Naprawy przedmiotów ortopedycznych są refundowane w okresie użytkowania danego przedmiotu do kwoty ustalonego limitu. W ramach gwarancji ubezpieczonemu przysługuje bezpłatna naprawa bądź wymiana przedmiotu ortopedycznego lub środka pomocniczego, w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia reklamacji.

ŚRODKI POMOCNICZE

Środki pomocnicze, o które mogą ubiegać się osoby słabo widzące lub niewidome, to m.in.:

• soczewki okularowe korekcyjne (także barwione) – przysługują one bezpłatnie dzieciom i młodzieży do 18 roku życia

• soczewki do bliży i dali – przyznawane dorosłym raz na 2 lata (udział własny – 30 proc. ceny zakupu),

• soczewki pryzmatyczne w okresie leczenia zeza, bezpłatne,

• soczewki kontaktowe przy leczeniu stożka rogówki i przy dużej anizometropii (łącznie z afakią), przysługują raz nas 2 lata (wkład własny pacjenta – 30 proc.),

• odturatory dla dzieci zezujących z niedowidzeniem jednego oka – przysługują bezpłatnie raz na 2 lata,

• pomoce optyczne dla niedowidzących – raz na 5 lat,

• lupa umożliwiająca obserwację jednooczną i dwuoczną przedmiotów bliskich i dalekich – przysługują bezpłatnie.

 

WAŻNE AKTY PRAWNE

• Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o finansowaniu świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych (Dz.U. nr 210, poz. 2135 z późn. zm.).

• Rozporządzenie ministra zdrowia z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowego wykazu wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środkami pomocniczymi, wysokości udziału własnego świadczeniobiorcy w cenie ich nabycia, a także wykazu wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi podlegającymi naprawie w zależności od wskazań medycznych oraz wzoru zlecenia na zaopatrzenie w te wyroby i środki (Dz.U. nr 276, poz. 2739 z późn. zm.).

• Rozporządzenie ministra zdrowia z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie limitu cen dla wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi i środkami pomocniczymi, o takim samym zastosowaniu, ale różnych cenach, oraz limitu cen naprawy przedmiotów ortopedycznych (Dz.U. nr 275, poz. 2732 z późn. zm.).

• Zarządzenie prezesa NFZ nr 25/2004 z dnia 13 października 2004 r. w sprawie przyjęcia "Informacji o warunkach zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze" oraz "wzoru umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze".

Źródło: www.ipon.pl